चर्तीकला - कविता

चर्तिकला!!!
*****

सहरका एक हुल रैथान चराहरु
आमरण अनशनमा बसेका छन्
शिहदरवार अगाडि
पखेटाको तस्विर बोकेर,

प्रखाल झै उभिएका छन्
केही टुकडी सिपाइका छातीहरु
बन्दुक भिरेर।

तत्क्षण
अर्ध पित चन्द्र सुर्य
बतासीदै बतासमा
एक फन्को मार्छ
सालिक आँखाको समान्तर रेखा
र फ्यात्त झर्छ
सडकको खल्तिमा
सात टुक्रा भै।

देखापर्छन चोकमा
केही बुढा रुखहरु
रक्ताम्य बुटहरु
एकहुल घाम किराहरु
रङ्गी चङ्गी पुतलीहरु
आईपुग्छन्
अघाएका केही पेटहरु
र
पाट्छन् एकलट
प्राग ऐतिहासिक पाद
गनाउछ ऐतिहासिक दस्तावेज ।

लगतै
निस्कन्छ सिंहदरबार बाट
एउटा ठूलो गिद्द
टिप्छ ती सात टुक्राहरु
र
बतासिन्छ दक्षिण तिर।

अकस्मात
भिडमा धाग दौड मचिन्छ
छरपस्ट हुन्छन् रैथाने चराहरु
कुल्चिए पखेटाका तस्विरहरु राता बुटहरुले
ढल्यो गर्ल्याम्म बूढो रुख
तितर वितर भए घामकीरी र पुतलीहरु।

घाइते रैथाने चराहरुको हलबाट
एउटा मसिनो आवाज सुनिन्छ-
बा!!! ए!!  बा!!
खेलौना जसरी नङ्ग्रामा अठ्याए देश
कहाँ जादैछ सरकार???

© रशिक राज