मनकाे भावना

बाले छानेको केटि
भाग दुई
उफ्फ बाले त फेरि बिहेको कुरा चलाउन लाग्नु भएछ । यसो बिचार गरे कति पल्ट बहाना बनाएर कुरा टारु । आखिर बिहे त गर्नु नै छ क्यारे । कुरो अगाडि बढे पनि केहि छैन सजिलो उपाय त अन्तिममा मन परेन भन्दिए भैहाल्यो । बाबु आमाको मन पनि त राखिदिनु नै पर्यो क्यारे ।
" ल ल तपाईहरु नै भन्नु हुन्छ भने मेरो भन्नु केहि छैन । कस्तो केटि हो अलि राम्रो सङ्ग बुझेर मात्र कुरा गर्नुस । मलाई यहाँ आफ्नो जिउ त पाल्न गार्हो भाको बेला अर्काको छोरी ल्याएर चाही के पो गर्नु ?"
"हेर बाबु बिहे एकपल्ट नगरी भाको छैन । जे कुरा पनि बेलैमा गरे राम्रो हुन्छ । बेलैमा मेलो लागे पो सकिन्छ त । केटि सानो गाठिकी काली काली हिस्सी परेकी छे । भर्खरै सरकारी जागिर खाएकी रहिछे । उस्ले आफ्नो जिउ आफै पाल्छिन । मलाई चाही हुन्छ झै लाग्यो । अब त के भन्छस । "
" हामिलाई मात्र भएर हुदैन बा । जागिरे हो भने त हामिलाई के पत्याउलान र खै । जागिरको अहम हुन्छ । खै बा कुरा गर्न व्यर्थ होला झै लागेको छ मलाई त । "
"तेरो मामा सङ्ग कुरा गरेको छु । मामाको नजिकको नाता रहेछ । मामाले भने पछि फरक जादैन । म कुरा गर्न लगाउछु । बरु केटि चाही त भन्दा दुईतिन वर्ष जेठी छिन रे । तर दुईतिन वर्षले खासै फरक पार्दैन । "
" ल ल बा बरु मोबाइल नम्बर र नाम भए कुरा गर्न सजिलो हुन्थ्यो होला । हामी कुरा गर्छौ अनि घरमा कुरा पुर्याउला । मिले माग्न जाउला । नत्र किन दुख पाउने हैन र ?"
" ल ल खाना बनाएर खा । पछि कुरा गरुला । नम्बर थाहा भए पछि दिन्छु । "
फोन काटियो ।

मन मनै त्यो केटिको आकृती बनाउन खोजे । बाले भनेको जस्तै कालिकाली हिस्सी परेकी सानो गाठिकी ठिक्कको जिउ । उफ्फ आकृती बन्दै बनेन । नाम सोचे नाम पनि कुनै राम्रो लागेन । मनमा मनोबाद चलिरह्यो । आज आफ्नै मनहरु एक आपसमा खासखुस गर्दैछ तर म भने मौन छु । मनको कुरा सुनेर बसेको छु । आफुलाई कसैले जिस्काईरहेको गिज्याईरहेको जस्तो अनुभुती भैरहेको थियो ।

उफ्फ मनमा पनि के कस्ता तरङ्ग हरु आउदो रहेछ । बाले नै केटिको कुरा ल्याउनु भए पछि आफैमा जवान भएको महसुस गर्न पुगे । तर कस्तो विडम्बना मैले बिहे गर्ने केटिको न त नाम थाहा छ नत देखेको नत भेटेको । सङ्गै रहेर मन्दिरमा गई जुनि जुनि नछुट्ने कसम खाएकाहरु मन र शरिर एक अर्कामा साटेर त छुट्छ्न तर देख्दै नदेखेको मान्छे सङ्ग कसरी बिहे होला त खै । मैले मन पराए भने पनि उस्ले मलाई मन पराउलान त ? तेहि माथी म भन्दा हैसियत वाली रहिछे । जागिर खाएकि मान्छे केहि गरि बिहे भए पनि जागिरको फुर्ति गरिन भने त मजा आएन ।

आखिर जे भए पनि बालाई कुरा अघि बढाउन भनिसके । कुरा गरौला मिले भैहाल्यो नमिले पनि के फरक पर्ने हो र ? कुरा गर्दैमा कसैको इज्जत नै त जादैन नि । मैले मात्र भनेर भएन । जिवन साथी रोज्ने जस्तो कुरा दुइजना खुसी नभए त कसरी हुन सक्छ र । फेरि छिटो निर्णय गर्दा पछि पछुताउन पनि पर्न सक्छ । उसको कुरा पनि बुझौ के भन्छिन । मनमा कुरा खेलाउदा खेलाउदै भुसुक्क निदाएछु ।